ಜಗದೀ ಜಾಲಮಂಗಲ

ಅವ್ವ ಎಂದರೆ.... ನಾಗರಾಜ್ ಹೆತ್ತೂರು                           ನಾನು ಅಳುತ್ತಿದ್ದೆ ಅವ್ವ ನನ್ನ ತಲೆ ನೇವರಿಸಿದಳು ಅವಳ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ರಕ್ತ ಚಿಮ್ಮುವ ಭರದಲಿತ್ತು ಅಂದಿನಿಂದ ನಾನು ಅಳುವುದನ್ನೇ ನಿಲ್ಲಿಸಿದೆ ಕಣ್ಣೀರು ಎಂದಾಗಲೆಲ್ಲ ಅವ್ವ ನೆನಪಾಗುತ್ತಾಳೆ ಏಕೆಂದರೆು ಅದೇ ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕುತ್ತಲೇ ಅಲ್ಲವೇ ಅವ್ವ ನನಗೆ ಜನ್ಮ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಹೆರಿಗೆ ಕೋಣೆಯ ಪ್ರತಿ ಅವ್ವಂದಿರ ಚೀರಾಟ ಕೇಳಿದಾಗ ನನ್ನವ್ವನ ಋಣ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ ಹೌದು… ಅವ್ವ ಎಂದರೆ ಈ ದೇಶ, ಭಾಷೆ, ಪೃಕೃತಿ, ಭೂಮಿ ಏನೇನಿದೆಯೋ ಎಲ್ಲವೂ. ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಏನೆಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗಲೇ ಒದ್ದೆವು ವ್ಯಭಿಚಾರದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಕತ್ತು ಹಿಸುಕಿದೆವು ಹೆಣ್ಣು ಎನ್ನದೆಯೂ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿದೆವು ಆದರೂ ನನ್ನ ಅವ್ವಂದಿರು ಕೋಪಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ ಪಾಪ.. ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲವಾ ಅಂದು ತಲೆ ಸವರುತ್ತಾಳೆ ``ತಾಯಂದಿರು ಮಾರಟಕ್ಕಿದ್ದಾರೆ’’ ಎಂದು ಎಲ್ಲೂ ಬೋರ್ಡು ಹಾಕುವುದಿಲ್ಲ ಏಕೆಂದರೆ ಆಕೆಗೆ ಈ ನೆಲದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಸ್ಥಾನ ನನ್ನ ಅವ್ವ ಎಂದರೆ ಎಲ್ಲರ ಅವ್ವಂದಿರೂ ಹೌದು ಏಕೆಂದರೆ ಎಲ್ಲ ಅಮ್ಮಂದಿರ ಪ್ರೀತಿಯೂ ಒಂದೆ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಹೆರಿಗೆ ಕೋಣೆಯಿಂದ ತಾಯಿ ಚೀರುತ್ತಿದ್ದಳು ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಎಲ್ಲರ ಹೃದಯವೂ ಒಡೆದು ಹ...

ಒಂದು ಭ್ರೂಣದ ಸ್ವಗತ -ನಾ ದಿವಾಕರ PÀUÀÎvÀÛ¯ÉAiÀÄ dUÀwÛ£À®Æè ¥ÀætwAiÉÆAzÀÄ ¥Àædé°¸ÀÄwzÉ CªÀÄä£À ªÁvÀì®åªÉà EgÀ¨ÉÃPÀÄ ªÀÄUÀÆ,,,,,,, ªÀiÁzÀð¤¸ÀÄwzÉ DvÀðvɬÄAzÀ vÁAiÀÄ ºÀÈzÀAiÀħrvÀªÉà EgÀ¨ÉÃPÀÄ ¨É¼ÀPÀÄ PÁtĪÀÅzÉAzÀÄ AiÀÄPÀë ¥Àæ±Éß ! PÁt¯ÉèÉÃPÉà ªÀÄvÉÆÛAzÀÄ ¥Àæ±Éß ; aªÀÅn©qÀÄ ! ClÖºÁ¸ÀzÀ zÀ¤AiÉÆAzÀÄ ªÀiÁvÀÈ ºÀÈzÀAiÀĪÀ ¨sÉâü¹ gÉhÄÃAPÀj¸ÀÄwzÉ ; £À£ÉÆßqÀ°£À PÀÄr PÀ¼ÀZÀ¯ÁgÉ fêÀ PÉÆr DvÀð£ÁzÀ DªÀj¸ÀÄwzÉ ; PÀuÁÚªÉUÀ¼À ºÀ¤UÀ¼ÀÄ F CªÀåPÀÛ ºÀÈzÀAiÀÄPÉ ºÁ®Ät¸ÀÄwªÉ ! ¨sÀÄ« ¸ÀàµÀðªÀzÉÃPÉ ¤UÀÆqsÀ ? ªÀiÁ£ÀzÀAqÀUÀ½ªÉAiÉÄà ºÉÆAVgÀtUÀ¼À PÁt®Ä ; £À£ÀßzÀ®èzÀ DAiÉÄÌ ªÀgÀªÉÇà ±Á¥ÀªÉÇà J®èªÀÇ ¸ÀA¢UÀÞ ; ¸ÀªÀjzÀ PÉÊUÀ¼À avÀÛ¸ÀàµÀð ºÉÆgÀfVAiÀÄĪÀ §AiÀÄPÉ ; £À£ÀUÉÃPÉ ªÀÄÄQÛ E®è ! §AzsÀ£ÀªÉãÀ®è F ¸ÀÄAzÀgÀ ¥ÀAdgÀzÀ ¨Á¼ÀÄ ªÁvÀì®åzÀ PÀqÀ®° «ÄAzÀ ¢ªÁå£ÀĨsÀªÀ ; ºÀAV®èzÀ §zÀÄPÀÄ ¥ÀAdgÀªÀ  ¨sÉâü¹zÁUÀ C¼ÀÄ«£À ¹éÃPÀÈwAiÀÄAvÉ ¸À馅 ¤AiÀĪÀÄ JAzÁgÀÄ ; C®è ¤µÀÌ®ä±À PÀqÀ¯ÉƼÀV£À ¸ÀéUÀðzÀ £É£À¥ÀÄ ! PÁUÀðvÀÛ°£À®Æ ...